«لغت نامه دهخدا»
[چِ رَ / رِ] (ص نسبی) (از: چه + کار + ه ، پسوند) اهل چه کار و عامل کدام عمل و شاغل کدام شغل. || (ص مرکب) نابکار. (ناظم الاطباء). رجوع به چکاری شود. || باطل و بیفایده. (ناظم الاطباء). رجوع به چکاری شود. || در تداول عامه، کنایه از کسی که بی علت و سبب و بدون جهت در امری و کاری مداخله کند، چنانکه گویند: فلان کس چکاره است؟