چکاط

«لغت نامه دهخدا»

[چَ] (اِ) تارک سر باشد، بزبان خراسان. (از فرهنگ اسدی چ اقبال ص 228). چکاد. رجوع به چکاد شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر