چگاه

«لغت نامه دهخدا»

[چِ] (ق مرکب) (از: «چه» و «گاه»)که ظاهراً در لهجهء قدیم خراسان معنی زمان و گاه و هنگام و وقت میداده است.
- هر چگاه؛ به معنی هر گاه و هرزمان و هروقت : منقول است که: هر چگاه دوستی و مهمانی نزدیک او میامد چون از خدمت آن عزیز فارغ می شد آب و علف پیش مرکب او میگذاشت. (انیس الطالبین نسخهء کتابخانهء دهخدا ص 47). فرمودند به ناودان کعبه نظر کن که هر چگاه به طرف چپ محراب این مسجد متوجه می باشی قبلهء تو راست ناودان کعبه خواهد بود. (انیس الطالبین ص124). و من هر چگاه قصد می کردم که یکی از ایشان را بگیرم دیگری می آمد. (انیس الطالبین ص 185). هر چگاه ترا در سفر مهمی پیش آید توجه بما نمای. (انیس الطالبین ص 80). هر چگاه این کلاه را بینی ما را یاد کنی. (انیس الطالبین ص 112). نیز رجوع شود به کتاب انیس الطالبین ص 6 و 11 و 48 و 49 و 56 و 58 و 162 و 164 و 194 و 225 و 226.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر