«لغت نامه دهخدا»
[چَ بَ دِ زَ دَ] (مص مرکب) مثل ناخن بر دل زدن. (آنندراج) : بلبل خوش خوان چو بر آهنگ زد بر دل مستان چمن چنگ زد. یحیی کاشفی (در وصف باغ از آنندراج). - امثال: چنگی به دل نمیزند؛ جالب توجه نیست. دلپسند نیست.