«لغت نامه دهخدا»
[چَ بَ گِ رِ تَ] (مص مرکب) دست بازداشتن. دست برگرفتن : بتیغ از غرض برنگیرند چنگ که پرهیز و عشق آبگینه ست و سنگ. سعدی (بوستان).