چنگ برزدن

«لغت نامه دهخدا»

[چَ بَ زَ دَ] (مص مرکب)خراشیدن به ناخن یا فروبردن پنج ناخن دست به چیزی. مجازاً، درازدستی کردن. تعدی و تجاوز کردن. چیزی را ربودن :
بقندیل قدیمان در زدن سنگ
به کالای یتیمان برزدن چنگ.نظامی.
|| نواختن چنگ :
بینی آن ترکی که چون او برزند بر چنگ چنگ
از دل ابدال بگریزد به یک فرسنگ سنگ.
منوچهری (دیوان چ دبیرسیاقی ص 61).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر