چنگ تیز کردن

«لغت نامه دهخدا»

[چَ کَ دَ] (مص مرکب) آماده نبرد و کشتار شدن :
چون بر تو همی تیز کند چنگ پس او را
جوینده چرایی تو به دندان و به چنگال.
ناصرخسرو.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر