«لغت نامه دهخدا»
[چَ کَ دَ] (مص مرکب) آماده نبرد و کشتار شدن : چون بر تو همی تیز کند چنگ پس او را جوینده چرایی تو به دندان و به چنگال. ناصرخسرو.