«لغت نامه دهخدا»
[چَ] (اِ مرکب) جای چنگ. محل تشبث و دستاویز : اکنون اگر تو موضع مستحب را بمانی تا خصم بگیرد. چنگ جای سنت را از دست تو بستاند. (کتاب المعارف).