«لغت نامه دهخدا»
[چَ کَ] (اِ مصغر) صورتی از چوچگک است بمعنی جوجهء کوچک. فروخ. (از حاشیهء فرهنگ اسدی نخجوانی) : ای چوچکک بسال و ببالا بلند زه ای با دو زلف تافته چون دو کمند زه. طاهر فضل (از حاشیه فرهنگ اسدی). رجوع به چوچگک شود.