چودار

«لغت نامه دهخدا»

[چَ] (اِ)(1) مخفف چاودار. قسمی گندم وحشی. بارنج. کارناوار. جودر. جودره. گودر. گودره. طمج. دیوک. دیو گندم. دیله. دیبک. گنگران. (یادداشت مؤلف).
|| دوسر. (ناظم الاطباء). رجوع به دوسر و چاو دار شود.
(1) - Seigle.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر