«لغت نامه دهخدا»
[چَ] (اِ)(1) مخفف چاودار. قسمی گندم وحشی. بارنج. کارناوار. جودر. جودره. گودر. گودره. طمج. دیوک. دیو گندم. دیله. دیبک. گنگران. (یادداشت مؤلف). || دوسر. (ناظم الاطباء). رجوع به دوسر و چاو دار شود. (1) - Seigle.