«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چُو نِ زُ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) دارای زلف چون چوگان. با زلف بخم. با زلف تابدار. با زلف خم اندر خم : بخواه گوی زنخ لعبتان چوگان زلف گهی بگوی گرای و گهی بچوگان باز. سوزنی.