چهار دست و پا

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ دَ تُ] (اِ مرکب)قوائم حیوان؛ یعنی مجموع شمار دستها و پاهای کسی یا حیوانی. دو دست و دو پای او :چهار دست و پای خود را برداشت [ سگ ] و آوازی حزین و ناله ای از او شنیده میشد. (انیس الطالبین ص29).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر