چهاردستی

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ دَ] (ص نسبی، ق مرکب) با چهاردست. که در آن چهاردست باشد.
- قمار چهاردستی؛ قماری که چار حریف در آن به بازی نشینند. رجوع به چاردستی شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر