چهارسوئی

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ] (ص نسبی) منسوب به چهارسو. رجوع به چهارسو شود. || (حامص مرکب) مربع یا مکعب بودن چنانکه زمین یا خانه. || چهارضلعی : و نیز گردی و درازی و سه سوئی و چهارسوئی و نرمی و درشتی و آنچه بدین ماند. (دانشنامهء علائی ابن سینا ص85 س 16).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر