«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ] (اِ مرکب) که چهارطرف و جهت دارد. چهارسو. || مربع : و بدان صحیفه اندر انگشتری بود چهارسوی. (ترجمهء تفسیر طبری).