چهارسوی

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ] (اِ مرکب) که چهارطرف و جهت دارد. چهارسو. || مربع : و بدان صحیفه اندر انگشتری بود چهارسوی. (ترجمهء تفسیر طبری).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر