چهارصد

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ صَ] (عدد مرکب، ص مرکب، اِ مرکب) (از: چهار + صد) عددی که از چهار برابر کردن عدد صد پیدا شود و نمایندهء آن در ارقام «400» و در حساب جمل «ت» است. (از یادداشت مؤلف). اربعمائه : بفرمود تا آن چهارصد مرد را بند گران برنهادند و در آن چهارصفه محبوس کردند. (اسکندرنامه نسخهء سعید نفیسی): سَریّه؛ چهارصد مرد.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر