چهره انگیز

«لغت نامه دهخدا»

[چِ رَ / رِ اَ] (نف مرکب)انگیزندهء چهره. رخ نماینده.
- چهار گوهر چهره انگیز؛ طبایع اربعه. چهارآخشیجان :
بدین چهره انگیز گوهر چهار
بدین هفت رخشنده و هفت تار.اسدی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر