«لغت نامه دهخدا»
[چِ رَ / رِ بِ کُ تَ] (مص مرکب) خندان شدن. متبسم گشتن. شادان روی شدن. به شور و نشاط آمدن. گشاده روی شدن از فرح و شادی : چو برزو ز شاه این سخن ها شنید چو گل زآن سخن چهره اش بشکفید. عطائی (برزونامه).