«لغت نامه دهخدا»
[چِ رَ / رِ بَ اَ تَ](مص مرکب) صورت را جمال بخشیدن. به گلگونه آرایش رخسار کردن. آراستن رخسار. گلگونه کردن رخسار. همانند گل کردن رخسار : نه هر که چهره برافروخت دلبری داند نه هر که آینه سازد سکندری داند.حافظ.