چهره شکستن

«لغت نامه دهخدا»

[چِ رَ / رِ شِ کَ تَ](مص مرکب) رنگ شکستن. (آنندراج). کم رنگ کردن. (ناظم الاطباء) :
ز بسکه دارم از آن چشم بی سرانجامی
شکسته چهرهء من همچو رنگ بادامی.
مفید بلخی (از آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر