حاجتمندی

«لغت نامه دهخدا»

[جَ مَ] (حامص مرکب)نیاز. افتقار. احتیاج : و گفته اند: «حاجتمندی دوم اسیری است». (قابوسنامه). باب اول اندر شناختن سبب حاجتمندی مردم و دیگر جانوران بغذا. (ذخیرهء خوارزمشاهی).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر