حاجتومند

«لغت نامه دهخدا»

[جَ مَ] (ص مرکب) محتاج. نیازمند. نیازومند. حاجتمند. صاحب نیاز و حاجت :
من نگویم که قاسم الارزاق
نعمت داده از تو بستاند
لیک گویم که هیچ بخرد را
حاجتومند تو نگرداند.سنائی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر