«لغت نامه دهخدا»
[ ] (اِخ) (امیر...). از امراء دوران آل مظفر است «و چون امیر شیخ را در منزلی که جهه شوکت و استکبار ساخته بود در غایت تزلزل و انکسار دید روی بدو آورده پرسید که امیرحاج خراب را تو کشته ای جواب داد که بلی بموجب فرمودهء ما او را بقتل آوردند و جناب مبارزی حکم قصاص کرده آن پادشاه عالیجاه را به اولاد امیرحاج خراب سپردند و پسر امیرحاج خود در همان ساعت نایرهء زندگانی او را بضرب شمشیر آبدار منطفی گردانید...». رجوع به حبط(1) ج2 ص 93 شود. (1) - حبط، اختصار حبیب السیر چ طهران.