«لغت نامه دهخدا»
[رِ] (اِخ) ابن خالدبن صخربن عامربن کعب بن سعدبن تیم بن مرهء قرشی تیمی. از صحابهء متقدمین در اسلام است وی در مکه بسعادت قبول اسلام نائل آمد ابن اسحاق و دیگران، او را در زمرهء هجرت کنندگان بحبشه آرند ابن عابد از طریق عطاء خراسانی از عکرمه و عکرمه بنقل از ابن عباس، آرد که حارث با جعفربن ابیطالب بحبشه هجرت کرد. و ابن ابی شیبه از طریق موسی بن عبیده روایت کند که حارث از مهاجرین است. ابن اسحاق و ابن عبدالبر گویند که او با زن خود، ریطه دختر حارث بن جبیله(1)بن عامربن کعب بن سعدبن تیم بن مره به حبشه رفت و او را، از این زن، در آنجا، چهار فرزند آمد: «موسی و زینب و ابراهیم و عایشه»(2) که به بنی الحارث معروفند، و هر چهار هم در حبشه وفات کردند، و مصعب زبیری و دیگران گویند، آنگاه که حارث با فرزندان، از حبشه، به حجاز میرفت در راه از آبی بیاشامیدند و بمردند و چون حارث بمدینه آمد پیغمبر (ص) بنت عبدیزیدبن هاشم بن عبدالمطلب ابن عبدمناف را بحبالهء نکاح او در آورد. محمد بن ابراهیم بن حارث تیمی محدث مدنی از احفاد او است. رجوع به کتاب الاستیعاب چ حیدرآباد ج 1 ص 110 و کتاب الاصابه چ مصر سنهء 1323 ج 1 ص 290 شود. (1) - در کتاب الاصابه «جبله» آمده است. (2) - در کتاب الاصابه «موسی و عائشه و زینب و فاطمه» آمده است.