حارثه

«لغت نامه دهخدا»

[رِ ثَ] (اِخ) غطریف بن امرءالقیس [ البطریق ] ابن ثعلبه بن مازن بن الازدبن الغوث من ولد کهلان بن سبا. رجوع به تاریخ سیستان ص 49 و مجمل التواریخ والقصص ص 150 و 174 و 225 شود. || قبیله ای از غسان که بطنی از ازد بوده اند. (صبح الاعشی ج 1 ص 319).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر