حارج

«لغت نامه دهخدا»

[رِ] (ع ص) نعت فاعلی از حرج. || مرد گناهکار. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر