حارصه

«لغت نامه دهخدا»

[رِ صَ] (ع ِا) شجه ای که پوست سر را اندک شکافد. جراحت سر که پوست بشکافد. (مهذب الاسماء). شکستگی سر که تنها پوست کمی بشکافد. خستگی سر که پوست بشکافد. جراحتی که در اثر آن قسمتی از پوست سر یا صورت بریده شود. بازله. متلاحمه. || الحارصه و هی التی تقشر الجلد و فیها [ ای دیتها ] بعیر، و هل هی الدامیه؟ قال الشیخ [ شیخ طوسی ] نعم. والروایه ضعیفه والاکثرون علی أن الدامیه غیرها و هی روایه منصوربن حازم عن ابی عبدالله (ع). ففی الدامیه اذاً بعیران، و هی التی تأخذ فی اللحم یسیراً. و اما المتلاحمه فهی التی تأخذ فی اللحم کثیراً ولا یبلغ السمحاق، و فیها ثلاثه أبعره، و هل هی غیر الباضعه؟ فمن قال الدامیه غیر الحارصه فالباضعه والمتلاحمه واحده، و من قال الدامیه والحارصه واحده فالباضعه غیرالمتلاحمه... (شرایع چ 1311 ص 343 باب دیات) (دکری ج 2 ص 598 و 656). || ابری که باران آن زمین را بخراشد از سختی. ج، حوارص.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر