«لغت نامه دهخدا»
[یَ / یِ نِ] (نف مرکب) آنکه در حاشیهء مجلس نشیند. حاضری در مجلس که بکاری نیست. - امثال: حاشیه نشین دلش فراخ است (یا گشاد است)(1)؛ یعنی چون سود و زیانی در امر ندارد هرچه بیشتر و بهتر و پر خرج تر را رأی دهد، نظیر: از کیسه خلیفه می بخشد: خرج که از کیسهء مهمان بود حاتم طائی شدن آسان بود. (1) - Les Conseillers ne sont pas les payeurs. Vouloir du cuir dcautrui faire large courroie.