حاف و راف

«لغت نامه دهخدا»

[حافْ فُ راف ف] (ع اِ مرکب، از اتباع) پرستار. دلسوز. حامی. خادم و امثال آن: ما له حاف و لا راف؛ کس ندارد. بی کس است.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر