حاکم صلح

«لغت نامه دهخدا»

[کِ مِ صُ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب)(1) فقیه. || داوربخش. امین صلح. رجوع به محکمهء صلح و آئین دادرسی تألیف متین دفتری سال 1327 ه . ش. ص31 شود.
.
(فرانسوی)
(1) - Juge de paix
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر