حاکم کردن

«لغت نامه دهخدا»

[کِ کَ دَ] (مص مرکب)کسی را بر جایی یا بر مالی حکومت دادن. اِملاک. تحکیم. تسویم. (تاج المصادر بیهقی). || حکم به نفع یکی از طرفین دعوی صادر کردن.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر