«لغت نامه دهخدا»
[کِ مِ لَ کَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) یکی از مناصب لشکری عهد غزنویان : و این مجلس را حاکم لشکر و فقیه نبیه به امیر رسانیدند. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص182). و دانشمند نبیه و حاکم لشکر نصربن خلف را گفت: مردم انبوه بر کار باید کرد. (تاریخ بیهقی ص457). و رجوع به حاکم شود.