حاکمه

«لغت نامه دهخدا»

[کِ مَ] (ع ص) تأنیث حاکم. زن حاکم. خاتون. ملکه.
- طبقهء حاکمه؛ طبقه ای از مردم که قدرت حکومت در دست آنانست.
- هیئت حاکمه؛ مجموع دوائر و اشخاصی که در قومی حکم رانند. قوهء حاکمه.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر