«لغت نامه دهخدا»
[کِ می یَ] (ع مص جعلی، اِمص) حاکمی. عمل حاکم. - حق حاکمیت ملی؛ حقی که سازمان ملل برای هر ملتی شناخته و پذیرفته است، و به موجب آن باید ملتها بر سرنوشت خود مسلط باشند و هیچ ملتی حق مداخله در تعیین سرنوشت ملت دیگر ندارد.