حالقه

«لغت نامه دهخدا»

[لِ قَ] (ع ص، اِ) تأنیث حالق. || قطع رحم. || زنی که از مصیبتی موی سر خود سترده باشد. || بَدْیُمن. (منتهی الارب). مشئوم.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر