«لغت نامه دهخدا»
[حُب ب] (معرب، اِ) معرب خُنْب. خنب. خمره. خنبره. نیم خم آب. خابیه. (لسان العرب) (منتهی الارب). خُم. (منتهی الارب). سبو یا سبوی کلان. (منتهی الارب) (مهذب الاسماء). تغار که خُم بر آن نهند. || تغار آب. کوزهء بزرگ. سبو یا سبوی کلان. ج، احباب، حباب، حَببه. (جوالیقی ص120 بنقل از ابوحاتم). - حب النحل؛ کوّاره. کندو. کور. خلیّه. ج، احباب النحل. || چهارچوب که بر آن سبوی گوشه دار (دسته دار) نهند، و منه قولهم: حباً و کرامهً، و کرامت سرپوش سبو باشد. (منتهی الارب). چهارچوبه که خم دودسته را بر آن نهند. (اقرب الموارد). سه پایه که خم بر آن نهند. (مهذب الاسماء).