حباء

«لغت نامه دهخدا»

[حُ] (ع اِ) حَبیّه. حباء. نوعی از نشستن باشد. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر