حبال

«لغت نامه دهخدا»

[حِ] (اِخ) ابن رُفَیده. تابعی است. (منتهی الارب). معروف به حبال بن ابی حبال و مکنی به ابوماجد. بستی گوید: فیه نظر. ابن حبان او را از ثقات شمرده و ابواسحاق سبیعی از وی روایت کند.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر