«لغت نامه دهخدا»
[حَ یِ] (ع اِ) رجوع به حبائل شود : چو دیدم رفتن آن بیسراکان بدان گشنی روان زیر حبایل.منوچهری. گشادم هر دو زانوبندش از پای چو مرغی کش گشایند از حبایل. منوچهری.