حبب

«لغت نامه دهخدا»

[حِ بَ] (ع اِ) سیرابی و رونق دندان که به شیشه ماند. (منتهی الارب). تازگی دندان. (مهذب الاسماء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر