«لغت نامه دهخدا»
[حَ تِ] (ع ص) خالص الاصل از هر چیز(1). (منتهی الارب). (1) - الاب انستاس ماری الکرملی در کتاب نشوءاللغه العربیه و نموها دربارهء روابط ریشهء میان کلمهء حتد و حت و لحت و محت و نحت بحثی کرده است. رجوع به آن کتاب ص139 شود.