حتد

«لغت نامه دهخدا»

[حَ تِ] (ع ص) خالص الاصل از هر چیز(1). (منتهی الارب).
(1) - الاب انستاس ماری الکرملی در کتاب نشوءاللغه العربیه و نموها دربارهء روابط ریشهء میان کلمهء حتد و حت و لحت و محت و نحت بحثی کرده است. رجوع به آن کتاب ص139 شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر