حثوه

«لغت نامه دهخدا»

[حُ وَ] (ع اِ) پارهء خاک. ج، حُثی. (مهذب الاسماء) (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر