«لغت نامه دهخدا»
[حِ] (اِخ) نام پرده ای از دوازده پردهء موسیقی. یکی از دوازده مقام موسیقی. و گفته اند که آن از زنگوله خیزد. نام پردهء سرود و به امالتش نیز گویند. (شرفنامهء منیری) : دو بهره ببغداد سوی حجیز برآرند از ایشان یکی رستخیز (شاهنامه، از شرفنامهء منیری). ور پردهء عشاق و خراسان و حجاز است از حنجرهء مطرب مکروه نزیبد. سعدی (گلستان). ره راه وی گرچه بیحد زدم نوا در حجاز و نوا یافتم.حافظ. این مطرب از کجاست که ساز عراق ساخت و آهنگ بازگشت براه حجاز کرد.حافظ. - حجاز بزرگ؛ حجاز عراق، حجاز مخالف؛ پرده هائی از موسیقی است.