«لغت نامه دهخدا»
[حِجْ جَ] (ع اِ) نرمهء گوش و بفتح هم آمده. || سال. (منتهی الارب). || سوگندی است مر عربان را. (آنندراج). و حجه الله لاأفعل سوگند است مر عربان را. (منتهی الارب). || یک بار حج کردن، شاذ است لان القیاس الفتح. || ماه حج. ماه دوازدهم سال قمری. ج، ذوات الحجه. (منتهی الارب). رجوع به ذوالحجه شود. ج، حِجَجْ. (منتهی الارب).