«لغت نامه دهخدا»
[حُ جَ] (اِخ) ابن ابی حجیر هذلی یا حنفی، و او را حُجر نیز گویند. طبرانی از طریق عکرمه بن عمار از محشی پسر حجیر از پدرش حجیر نقل کند که حدیثی از پیغمبر در حجه الوداع شنیدم. ابن منده نیز آنرا آورده و عبدان گوید: حجر پدر محشی است و آنرا بی تصغیر (مکبر) آورده است. ابوموسی او را بر ابن منده استدراک کرده است، ولیکن این استدراک بیجا است چه او وی را ذکر کرده و حدیثش را نیز نقل کرده است. (الاصابه ج1 قسم1 ص331).