حرام خواری

«لغت نامه دهخدا»

[حَ خوا / خا] (حامص مرکب) عمل حرام خوار. عمل حرام خوردن :
روبهان از حرام خواری گرگ
کآفتی بود سهمناک و بزرگ.
نظامی (هفت پیکر ص312).
رجوع به حرام خوردن شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر