حرف واهی

«لغت نامه دهخدا»

[حَ فِ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) حرف چاویده. (مجموعهء مترادفات ص209). سخن بی پایه و گزافه.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر