«لغت نامه دهخدا»
[حَ ز ز] (ع مص) بریدن. بریدن سر یا اندامی دیگر. (تاج المصادر بیهقی) (زوزنی). قطع. بریدن گیاه و موی و مثل آن. || خراشیدن. خراش دادن. || رخنه در چیزی افکندن. رخنه در چوب افکندن. (تاج المصادر بیهقی). || افزون شدن در شرف و کرم. || اندازه کردن. فرض و تقدیر کردن.