حشاه

«لغت نامه دهخدا»

[حَ] (ع اِ) زمینی حشاه؛ زمین سیاه بی خیر. (اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر