حشوارش

«لغت نامه دهخدا»

[] (اِخ) ابن الندیم در الفهرست این نام را به یکی از کتب تورات داده و آن را مرادف مجله آورده است. ملا احمد نراقی کتاب «استرومردخای» تورات را «مکلت» مینامد که صورت دیگر مجله است. و از اینرو ظاهر است که «حشوارش» صورتی از کلمهء خشیارشاه، شاهنشاه هخامنشی ایران و ناجی یهود است و حشوارش که نام قدیم این کتاب نزد یهود می باشد مأخوذ از خشیارشاه است و مراد ابن الندیم نیز از حشوارش همان کتاب استرومردخاست و اهاسوروس یا آسااروس(1) لاتینی شدهء نام این کتاب نیز همان مصحف نام خشایارشا می باشد. رجوع به «مجله» و «مگلت» و هزوارش شود.
(1) - Ahasverus. Assuerus.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر